ΠΑΠΠΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑΓΙΑ ΣΤΗ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Στη σύγχρονη κοινωνία πολλοί γονείς εξαιτίας των υποχρεώσεων τους αναγκάζονται να ζητήσουν την βοήθεια των γονέων τους για την φύλαξη των παιδιών. Η γιαγιά και ο παππούς είναι δύο ''φιγούρες'' που σίγουρα δεν λείπουν από την καθημερινότητα των παιδιών και για τον λόγο αυτό πρέπει να είναι ενήμεροι για το πρόγραμμα που παρακολουθεί ένα παιδί που χρίζει λογοθεραπευτικής παρέμβασης.
Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει άγνοια τους προβλήματος που αντιμετωπίζει το παιδί και η φροντίδα που παρέχουν οι ''παππούδες'' δεν είναι η κατάλληλη. Σε καμία περίπτωση αυτό δεν σημαίνει έλλειψη αγάπης και τρυφερότητας, αλλά μια τυπική φροντίδα δεν ανταποκρίνεται στις ιδιαίτερες ανάγκες που μπορεί να χρειάζεται ένα παιδί με αυτισμό για παράδειγμα.

Παρακάτω ακολουθούν μερικές συμβουλές που μπορούν να βοηθήσουν στην ομαλή λειτουργία του προγράμματος που απαιτεί η λογοθεραπευτική παρέμβαση :
1.Ενημερώστε τον παππού και την γιαγιά για το θέμα που αντιμετωπίζει το παιδί. Δώστε λεπτομέρειες για πιθανές αρνητικές συμπεριφορές του παιδιού και πως θα πρέπει να αντιδράσουν.  2.Ζητήστε τους να ακολουθούν συγκεκριμένο πρόγραμμα και να μην παίρνουν πρωτοβουλίες που πιθανώς προκαλέσουν σύγχυση στο παιδί. (σε περιπτώσεις αυτισμού για παράδειγμα). 
3.Φροντίστε να τους δείξετε πως πρέπει να διορθώνουν τα λάθη που πιθανώς κάνει το παιδί, στην ομιλία, χωρίς ακραίες αντιδράσεις. 

4.Τα χάδια και οι αγκαλιές ποτέ δεν είναι αρκετά, αλλά η υπερβολική βοήθεια (για παράδειγμα το να ταΐζουν το παιδί ενώ ο στόχος είναι να τρέφεται μόνο του για να βελτιωθεί η κινητικότητα και η ανεξαρτησία του) μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην παρέμβαση. 

5.Μην κρύβεται την ύπαρξη προβλήματος ή την ονομασία του. Μόνο τότε θα ξεκινήσει η διαδικασία αποδοχής του παιδιού από τους ίδιους τους γονείς άρα και η ουσιαστική θεραπεία βελτίωσης του.  6.Συζητήστε πως οι δεξιότητες που κατέχει το παιδί μπορούν να βελτιωθούν σταδιακά με ειδική θεραπευτική παρέμβαση ώστε να μην πιέζουν το παιδί με απαιτήσεις. 

7.Ζητήστε τους να πηγαίνουν βόλτα με το παιδί και να μην προτιμούν το σπίτι διαρκώς. 

8.Αν δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις του παιδιού ζητήστε από άλλα μέλη της οικογένειας να αναλάβουν την καθημερινή φροντίδα του ή ένα μέρος αυτής.

9.Η στάση της γιαγιάς και του παππού θα πρέπει να είναι η βοήθεια και η στήριξη (με την προυπόθεση ότι μπορούν και θέλουν) και όχι η συνεχής παρέμβαση και κριτική.

10.Οι γονείς με τη σειρά τους καλό είναι να βλέπουν με κατανόηση την συμπεριφορά της γιαγιάς και του παππού και με τη συζήτηση να προσπαθήσουν να βάλουν τα όριά τους. Όταν κατανοούμε πώς αισθάνεται κάποιος και ξέρουμε ότι η συμπεριφορά του δεν πηγάζει από κάποια κακή πρόθεση, είναι πιο εύκολο να τον αντιμετωπίσουμε με καλή διάθεση και αυτό μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να έχει στην επικοινωνία μας μαζί του.

Η καλή σχέση και επικοινωνία της γιαγιάς και του παππού με τους γονείς του παιδιού, μόνο οφέλη μπορεί να έχει για το ίδιο, απολαμβάνοντας την αμέριστη αγάπη και των δύο πλευρών. Το αντίθετο βέβαια ισχύει όταν το παιδί είναι στο επίκεντρο συνεχών συγκρούσεων και αντιπαραθέσεων.

ΠΗΓΗ: Infochildren.com

ΜΗΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ;

Κάποιες ενδείξεις μπορεί να είναι:

 

• Δεν κατανοεί πάντα αυτό που του λέτε, δεν αντιδρά κατάλληλα στις οδηγίες που του δίνετε ή δεν ανταποκρίνεται στις προσπάθειες που κάνετε να επικοινωνήσετε μαζί του.
• Μιλά "μωρουδίστικα" και η ομιλία του δεν έχει "καθαρίσει". Πρόσωπα που δεν το βλέπουν συχνά δεν το καταλαβαίνουν.
• Η άρθρωσή του δεν έχει ακρίβεια και ορισμένες φορές ακούγεται σαν να "μασάει" τις λέξεις.
• Δεν έχει λεξιλόγιο το ίδιο πλούσιο με άλλα παιδιά της ηλικίας του. Παρότι είναι σε ηλικία που πηγαίνει σε παιδικό σταθμό κάνει φράσεις μόνο με δύο-τρεις λέξεις χωρίς να χρησιμοποιεί άρθρα, προθέσεις, ή άλλα γραμματικά στοιχεία ή δε συντάσσει σωστά.
• Δε δείχνει σημεία επικοινωνίας με το περιβάλλον. Δεν αντιδρά σε ήχους.
• Κάνει στερεοτυπικές, μονότονες και επαναλαμβανόμενες κινήσεις του σώματος, των άκρων ή του κεφαλιού. Δεν εδραιώνει βλεμματική επαφή με πρόσωπα ή αντικείμενα. Το παιχνίδι του είναι μηχανικό και δεν έχει συμβολισμό. Ασχολείται με ιδιόρρυθμο τρόπο με τα αντικείμενα και τα παιχνίδια του και έχει εμμονές. Η ομιλία του αρκετές φορές είναι άσχετη με τη συζήτηση ή με τις ερωτήσεις που του κάνετε.
• Δυσκολεύεται να ξεκινήσει να μιλά, κολλάει στον πρώτο ήχο της λέξης ή επαναλαμβάνει πολλές φορές την πρώτη συλλαβή. Επαναλαμβάνει μικρές λέξεις όπως το "και" ή τα άρθρα των λέξεων.
• Δυσκολεύεται να μάθει πράγματα καθημερινής ρουτίνας ακόμα και μετά από πολλές προσπάθειες. Δεν διατηρεί αυτή τη γνώση και το ίδιο πράγμα δεν μπορεί να το ξανακάνει την επόμενη μέρα.
• 'Έχει δυσκολίες στο γραπτό λόγο δηλαδή στη ανάγνωση και τη γραφή.

Το παιδί με δυσκολίες στην ομιλία, το λόγο ή την επικοινωνία δεν παρουσιάζει απαραιτήτως όλες τις ανωτέρω ενδείξεις. Εάν παρατηρείτε έστω και ένα από τα ανωτέρω χαρακτηριστικά καλό θα είναι να επικοινωνήσετε με έναν λογοθεραπευτή.

 

 

 

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΑΚΟΥΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ

Τα περισσότερα παιδιά μαθαίνουν να μιλούν χωρίς οποιαδήποτε βοήθεια ή προσπάθεια που απαιτείται από τους γύρω τους.

Μερικές φορές, κάποια παιδιά αργούν να αναπτύξουν τον λόγο και την ομιλία τους. Μπορεί να δυσκολεύονται στην παραγωγή των ήχων, στην ανάπτυξη του λεξιλογίου τους ή στην ανάπτυξη των ικανοτήτων να αλληλεπιδρούν κοινωνικά με τους άλλους.

 Προσοχή και ακρόαση είναι η δυνατότητα του ατόμου να ακούσει και να ανταποκριθεί σε ένα ερέθισμα καθώς και να είναι σε θέση να διατηρήσει και να ελέγχει την προσοχή του. Ένα παιδί πρέπει να είναι σε θέση να ανταποκριθεί στα σχετικά ερεθίσματα του περιβάλλοντος του προκειμένου να μάθει. Η ικανότητα συγκέντρωσης είναι απαραίτητη για την ομαλή ανάπτυξη του λόγου και της ομιλίας.

Η ακοή παίζει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και εξέλιξη της ομιλίας του παιδιού. Η καλή ακουστική διάκριση βοηθάει το παιδί να μπορέσει να διακρίνει ήχους που μοιάζουν ακουστικά. Επίσης, είναι σημαντικό το παιδί να μπορεί να αντιληφθεί από πού προέρχονται οι ήχοι και να στρέφει την προσοχή του προς εκείνο το σημείο.

 Πώς να αναπτύξετε τις ακουστικές δεξιότητες του παιδιού σας:

1.Πρώτα απ όλα θα πρέπει το παιδί να ενημερωθεί για τις διαφορές μεταξύ των ήχων, έπειτα ενθαρρύνετε το να ακούσει  και να απολαύσει τους διαφορετικούς ήχους που παράγονται από διάφορα αντικείμενα.         Μπορείτε να μαζέψετε αντικείμενα που κάνουν θόρυβο, για παράδειγμα κουδουνίστρες, καμπανάκια, κουδούνια, ένα κουτάλι μέσα σε ένα φλιτζάνι, ξύλινα ραβδιά, μουσικά όργανα, μια χτένα, χαρτί, νερό μέσα σε μπουκάλι. Δείξτε στο παιδί πώς να παράγει ήχους με τα παραπάνω αντικείμενα και ενθαρρύνετε το να το κάνει και αυτό.

2.Κατά τη διάρκεια της ημέρας, κάθε φορά που ακούτε κάποιο θόρυβο, στρέψτε την προσοχή του παιδιού σας σε αυτό για να καταλάβει από που προήλθε ο ήχος, έπειτα συζητήστε το μαζί του.

3.Δώστε ρυθμό, ακούστε ραδιόφωνο ή οποιοδήποτε μουσικό μέσο διαθέτετε. Δείτε αν το παιδί σας μπορεί να αντιγράψει το ρυθμό σας, χορεύοντας μαζί ή ακόμα και όταν εσείς σταματήσετε. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να περπατήσει, να χοροπηδήσει, να ξαπλώσει, να τρέξει, να χορέψει, τα χειροκροτήματα βοηθούν στην ανάπτυξη του ρυθμού. Δώστε σημασία αν μπορεί να κατανοήσει αυτές τις αλλαγές και να μην υπάρχει μονοτονία στις κινήσεις του.

4.Όταν διαβάζετε εικονογραφημένα βιβλία συζητήστε για τους ήχους που κάνουν διάφορα αντικείμενα που συναντήσατε στο βιβλίο. Μπορείτε να κάνετε τον ήχο του καραβιού –ββββ, της αγελάδας –μμμ. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να σας μιμηθεί.

5.Κόψτε από περιοδικά εικόνες αντικειμένων που κάνουν διάφορους ήχους, κολλήστε τα σε ένα τετράδιο, μιλήστε για τις διάφορες των ήχων και ενθαρρύνετε το παιδί σας να βρει τους ήχους.

6.Καθίστε με το παιδί σας σιωπηλοί για λίγα λεπτά κάθε μέρα και ενθαρρύνετε το να ακούσει τους ήχους του περιβάλλοντος. Πηγαίνετε μια βόλτα μαζί και παρατηρήστε τους ήχους που ακούτε.

7. Παίξτε τα μουσικά αγάλματα. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να χορεύει έως ότου η μουσική να σταματήσει απότομα, τότε θα πρέπει το παιδί να παραμείνει ακίνητο σαν άγαλμα μέχρι να ξαναρχίσει ή μουσική.

 

ΑΠΟΡΙΕΣ ΓΟΝΕΩΝ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ

Το παιδί μου είναι 2,5 ετών και το λεξιλόγιό του είναι κάτω από 15 λέξεις, ενώ δεν κάνει φράσεις και προτάσεις. Πού να απευθυνθώ;

 Επειδή το επόμενο εξάμηνο είναι αρκετά κρίσιμο, και επειδή το λεξιλόγιο των 15 λέξεων θεωρείται ότι είναι περιορισμένο, καλό θα ήταν το παιδί να αξιολογηθεί από Λογοθεραπευτή. Ο/ Η Λογοθεραπευτής/τρια θα αξιολογήσει τους τομείς της επικοινωνίας, της κατανόησης, της ομιλίας και του λόγου και θα προτείνει αν το παιδί πρέπει να ενταχθεί σε πρόγραμμα και να αξιολογηθεί περαιτέρω.

Όσο πιο νωρίς γίνει η διάγνωση της καθυστέρησης ομιλίας και το παιδί εισαχθεί σε πρόγραμμα έγκαιρα, μειώνονται αρκετά οι πιθανότητες αποτυχίας στη μετέπειτα προσχολική-σχολική ζωή του.

 

Το παιδί μου είναι 2 ετών και δε μιλάει. Συνήθως λέει κάποιες συλλαβές. Πρέπει να του μιλάω πιο πολύ ή υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα που μπορώ να ακολουθήσω πριν απευθυνθώ σε κάποιον ειδικό;

Αυτό είναι κάτι που κάνουν πολλοί γονείς. Έχοντας το άγχος ότι το παιδί δε μιλάει ξεκινούν και αυξάνουν τις προτάσεις τους, το λεξιλόγιο, τις δραστηριότητες, τα παραμύθια που μπορεί να του διάβαζαν.

Φυσικά και υπάρχουν συγκεκριμένα βήματα, ξεκάθαρα και απλά για τη βοήθεια του παιδιού και την έναρξη της ομιλίας. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι από τα απλά ένα παιδάκι 2,5 ετών θα πάει στα πιο σύνθετα για εκείνο (ανάπτυξη λεξιλογίου).

Το πώς μπορεί να αντιδράσουμε σαν γονείς όταν ανησυχήσουμε για την εξέλιξη της ομιλίας του παιδιού μπορεί να επιδράσει αρνητικά στην πορεία εξέλιξης του λόγου του γιατί ίσως το πιέσουμε πολύ.

Καλό είναι λοιπόν να απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να πάρετε οδηγίες.

 

Θέλω να στείλω το παιδί μου στον παιδικό σταθμό, αλλά δε μιλάει. Μήπως το σχολείο τον κάνει να αισθάνεται χειρότερα αφού δε θα μπορεί να επικοινωνήσει όπως τα άλλα παιδιά;

Το σχολείο είναι μία καλή ευκαιρία για κάθε παιδάκι να αναπτύξει κοινωνικές δεξιότητες, επικοινωνία, αντιληπτικές ικανότητες ακόμα κι όταν δεν αρθρώνει καμία συλλαβή ή λέξη. Η αλληλεπίδραση και το παιχνίδι με άλλα παιδάκια μπορούν να ευνοήσουν την ανάπτυξη της ομιλίας, μέσω της μίμησης ή της προσπάθειας του παιδιού για επικοινωνία λεκτική.

Σε καμία περίπτωση η καθυστέρηση ομιλίας, σε μικρή ηλικία, προνηπιακή,  δε θα κάνει ένα παιδάκι να αισθάνεται άσχημα μέσα σε ένα «κύκλο» παιδιών που λαχταρούν να παίξουν και όχι τόσο να μιλήσουν.

 

Το παιδί μου έχει καθυστερήσει να μιλήσει. Συνήθως δε συγκεντρώνεται και δεν κάθεται εύκολα να του διαβάσω παραμύθια, να παίξουμε παιχνίδια, να ολοκληρώνει δραστηριότητες. Μπορεί η ομιλία του να επηρεάζεται από αυτό;

Η συγκέντρωση παίζει σημαντικό ρόλο σε ένα παιδάκι. Ένα παιδί με διάσπαση στην προσοχή του είναι πιο δύσκολο να παρακολουθήσει κάτι που θέλουμε να του διδάξουμε και να το μιμηθεί. Ο Ειδικός που θα πρέπει να ελέγξει το παιδάκι σε μια ηλικία κοντά στα 2,5 έτη είναι αυτός που θα κρίνει αν θα πρέπει να εισαχθεί σε πρόγραμμα άμεσα ή να παραπεμφθεί σε κάποιον άλλο ειδικό.

Η έγκαιρη διάγνωση της καθυστέρησης λόγου, επιφέρει πιο γρήγορα την αποκατάσταση των δυσκολιών!

 
Σε όλες τις περιπτώσεις καλό θα ήταν συμβουλεύεστε κάποιον ειδικό για οποιαδήποτε δυσκολία αντιμετωπίζει το παιδί σας, γιατί η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, και όσο πιο γρήγορα διαπιστώσουμε κάτι τόσο πιο πολύ βοηθάμε την εξέλιξη του παιδιού μας.