ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ...ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ...ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΟΤΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ....
ΜΕ ΥΓΕΙΑ, ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ, ΧΑΡΑ, ΕΛΠΙΔΑ, ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ!!!

ΣΩΣΤΟ Ή ΛΑΘΟΣ;ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΛΟΓΟΥ

 

 Σωστό ή Λάθος; Ανάπτυξη Λόγου

Αναρωτηθήκατε ποτέ εάν τα αγόρια πραγματικά μιλούν αργότερα από τα κορίτσια; Εάν το παιδί μπερδεύεται όταν του μιλούν σε δύο γλώσσες; Και όταν η γιαγιά λέει ότι η χρήση της πιπίλας θα προκαλέσει προβλήματα ομιλίας αργότερα, πρέπει να την πιστέψετε. Παρακάτω θα βρείτε κάποιες συνηθισμένες υποθέσεις σχετικά με την ανάπτυξη της ομιλίας και της γλώσσας στα παιδιά, και τις έρευνες που είτε τις υποστηρίζουν είτε τις καταρρίπτουν.

 

 1. Ποτέ δεν πρέπει να μιλάτε "μωρουδιακά" στα μωρά

►Σωστό

 Τα "μωρουδιακά" αναφέρονται σε κάποια πολύ κοινά αναγνωρίσιμα πρότυπα ομιλίας που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι όταν μιλούν στα παιδιά. Χαρακτηρίζονται από υψηλότερο του φυσιολογικού και με περισσότερη ποικιλία τόνο φωνής, πιο αργό ρυθμό ομιλίας, απλούστερο λεξιλόγιο, πολλές επαναλήψεις, έμφαση στις σημαντικές λέξεις και έντονες θετικές εκφράσεις προσώπου. Η μωρουδίστικη ομιλία έχει αρνητικά αποτελέσματα καθώς τα παιδιά μαθαίνουν το λόγο από όσα ακούνε.

Πολλοί πιστεύουν ότι τα μωρά προτιμούν τα "μωρουδιακά" καθώς τα βοηθά να εστιάζουν την προσοχή τους στην ομιλία, ιδιαίτερα σε θορυβώδη περιβάλλοντα.

Όταν χρησιμοποιείται μισές τις λέξεις τα παιδιά θα μα΄θουν σε αυτό τον τρόπο και θα μιμούνται αυτού του είδους ομιλίας με αποτέλεσμα να μην εξελίσσονται με βάση το αναμενόμενο της ηλικίας τους.

 

 2. Ο "τηλεγραφικός λόγος" βοηθά τα μικρά παιδιά να μάθουν

►Λάθος

 Ο τηλεγραφικός λόγος περιλαμβάνει μόνο τη χρήση λέξεων με περιεχόμενο με ελάχιστη ή καθόλου γραμματική. Για παράδειγμα "Νίκος καλό παιδί" (αντί για "Είσαι καλό παιδί") ή "Όχι χτυπάμε" (αντί για "Δεν πρέπει να χτυπάς άλλα παιδιά"). Κάποιοι πιστεύουν ότι ο τηλεγραφικός λόγος κάνει πιο εύκολη την ανάπτυξη της ομιλίας γιατί επιτρέπει στα μωρά να ακούσουν μόνο τις σημαντικές λέξεις σε μία πρόταση. Οι ειδικοί όμως διαφωνούν.O τηλεγραφικός λόγος μπορεί να εμποδίσει την εκμάθηση της γραμματικής και της σημασιολογίας των λέξεων καθώς στερεί από τα παιδιά τα βοηθητικά σημεία και τις πληροφορίες που προσδίδει η γραμματική και η σύνταξη. Έτσι, όταν χρησιμοποιείτε "μωρουδιακά", βεβαιωθείτε ότι είναι γραμματικά σωστά. Προσπαθήστε να χρησιμοποιείτε μικρές, απλές προτάσεις με την κατάλληλη γραμματική και σύνταξη. Καλός εμπειρικός κανόνας, όταν δεν είστε σίγουροι ότι η φράση σας είναι κατάλληλη, είναι να σκεφτείτε εάν θα τη λέγατε σε έναν ενήλικα. Εάν η απάντηση είναι όχι, πιθανόν να χρησιμοποιείτε τηλεγραφικό λόγο.

 

 3. Η χρήση εκπαιδευτικού υλικού, όπως DVD ή κάρτες αποτελούν ερέθισμα για τη γλωσσική ανάπτυξη των μικρών παιδιών

►Λάθος

 Παρόλο που η αγορά ειδικών "εκπαιδευτικών" προϊόντων για μικρά παιδιά είναι δελεαστική, αυτά τα προϊόντα δεν είναι απαραίτητα αποτελεσματικά στο ότι βοηθούν τα παιδιά να μάθουν να επικοινωνούν.

• Παιδικά DVD - τα τελευταία χρόνια πολλά εμπορεύσιμα DVD απευθύνονται σε νήπια και μικρά παιδιά με στόχο την ενίσχυση της ανάπτυξης των παιδιών, συμπεριλαμβανομένου των γλωσσικών ικανοτήτων. Ωστόσο, η μέχρι τώρα έρευνα δεν έχει δείξει ότι τέτοια προϊόντα ενισχύουν τη γλωσσική ανάπτυξη. Στην πραγματικότητα τα παιδιά που ξοδεύουν πολύ χρόνο παρακολουθώντας τέτοια DVD μπορεί να αναπτύξουν μικρότερο λεξιλόγιο.)
•  Κάρτες - Όταν το παιδί μαθαίνει κάποια λέξη από μία κάρτα, στην ουσία διδάσκεται να αποκρίνεται στην εικόνα. Αυτό, ωστόσο δε σημαίνει ότι το παιδί θα καταλάβει το πλήρες νόημα της λέξης ή τον τρόπο που θα τη χρησιμοποιήσει κατάλληλα στην καθημερινότητά του. Η εκμάθηση των νέων λέξεων πρέπει να γίνεται μέσω των καθημερινών αλληλεπιδράσεων και πολλών επαναλήψεων μέχρι αυτές να γίνουν μέρος του λεξιλογίου του παιδιού. Οι ειδικοί εξηγούν ότι "τα μωρά μαθαίνουν καλύτερα μέσω παιχνιδιών με ανθρώπους που τα αγαπούν" και δίνει την παρακάτω συμβουλή στους γονείς σχετικά με τα εκπαιδευτικά προϊόντα: "Κάνετε οικονομία! Απλά παίξτε με το παιδί σας!"

4. Η χρήση πιπίλας προκαλεί γλωσσικά προβλήματα και προβλήματα ομιλίας

►Ασαφές 

Η ετυμηγορία πάνω σε αυτό το θέμα δεν έχει δοθεί ακόμη. Η παρατεταμένη χρήση πιπίλας έχει συνδεθεί με οδοντικά προβλήματα και λοιμώξεις του ωτός , τα οποία μπορούν να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στη γλωσσική ανάπτυξη και στην ανάπτυξη της ομιλίας. Ωστόσο, σε κάποιες πρόσφατες μελέτες που εξετάζουν την ομιλία παιδιών με παρατεταμένη χρήση πιπίλας παρατηρήθηκαν διαφορετικά ευρήματα. Μία μελέτη δεν εντόπισε διαφορές στην ομιλία παιδιών που χρησιμοποίησαν πιπίλα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Παρόλα αυτά, το 2010, άλλη μελέτη παρατήρησε περισσότερες πιθανότητες εμφάνισης προβλημάτων ομιλίας (διαταραχές άρθρωσης) ανάμεσα σε παιδιά που χρησιμοποίησαν πιπίλα για τρία ή περισσότερα χρόνια ή πιπιλούσαν τα δάχτυλά τους εκτενώς.

Μολονότι, το ζήτημα δεν έχει ξεκαθαρίσει, οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι οι ευκαιρίες ενός παιδιού για βάβισμα, για μίμηση ήχων και συμμετοχή σε συνομιλίες περιορίζονται εάν έχει απασχολημένο το στόμα με μία πιπίλα. Έτσι, ο περιορισμός της πιπίλας συνιστάται από τους περισσότερους λογοθεραπευτές.  

5. Τα δευτερότοκα και τριτότοκα παιδιά καθυστερούν να μιλήσουν επειδή τα μεγαλύτερα αδέρφια τους μιλούν για εκείνα

►Λάθος

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η γλωσσική ανάπτυξη και οι δεξιότητες των πρωτότοκων παιδιών είναι όμοιες με των δευτερότοκων. Στην πραγματικότητα, κάποιες μελέτες δείχνουν ότι τα δευτερότοκα παιδιά υπερτερούν στη χρήση αντωνυμιών και στις δεξιότητες συνομιλίας . Μία μελέτη δείχνει ότι τα πρωτότοκα παιδιά κατακτούν το ορόσημο των 50 λέξεων νωρίτερα, αλλά αφού και τα δευτερότοκα κατακτήσουν το ίδιο ορόσημο, δε διακρίνονται διαφορές μεταξύ τους. Έτσι, μολονότι τα μεγαλύτερα αδέλφια συχνά διακόπτουν και μιλούν αντί για τα μικρότερα αδέλφια τους, αυτό δεν επιδρά αρνητικά στην ανάπτυξη των μικρότερων.

 

6. Τα αγόρια μιλούν αργότερα από τα κορίτσια

►Σωστό 

 Είναι αλήθεια ότι τα αγόρια εκφέρουν τις πρώτες τους λέξεις αργότερα από τα κορίτσια. Παρόλα αυτά αυτές οι διαφορές είναι θέμα λίγων μηνών. Υπάρχει συγκεκριμένο χρονικό πλαίσιο μέσα στο οποίο τα παιδιά κατακτούν φυσιολογικά τα στάδια γλωσσικής ανάπτυξης. Η γλωσσική ανάπτυξη των αγοριών στην ουσία, δεν καθυστερεί, απλά αργεί λίγο περισσότερο από τα κορίτσια. Εάν, λοιπόν ένα αγόρι πραγματικά μένει πίσω στην ανάπτυξη της ομιλίας του ή τη γλωσσική του ανάπτυξη, μη συμπεράνετε ότι επειδή είναι αγόρι αυτό είναι απόλυτα φυσιολογικό. Πιθανό να χρειάζεται κάποια λογοθεραπευτική παρέμβαση.

 

 7. Περισσότερα αγόρια από ότι κορίτσια παρουσιάζουν αναπτυξιακή καθυστέρηση λόγου.

►Σωστό
Είναι γεγονός πως προβλήματα λόγου, γενικά, παρουσιάζουν πιο συχνά τα αγόρια από τα κορίτσια. Η συχνότητα εμφάνισης διαταραχών λόγου είναι υψηλότερη μεταξύ των αγοριών σε σχέση με τα κορίτσια, με αναλογία από 2:1 έως 3:1. Η συχνότητα εμφάνισης αυτισμού είναι επίσης υψηλότερη, τέσσερις φορές πιο κοινός στα αγόρια από τα κορίτσια.

8. Τα δίδυμα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να παρουσιάσουν αναπτυξιακή καθυστέρηση λόγου.

►Σωστό
Στην αναθεώρηση της έρευνάς της σχετικά με την ανάπτυξη των διδύμων, η Karen Thorpe συνόψισε τα εξής συμπεράσματα:

• Τα δίδυμα, ιδιαίτερα τα δίδυμα αγόρια, έχουν περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν αναπτυξιακή καθυστέρηση λόγου.
• Η αναπτυξιακή καθυστέρηση του λόγου είναι συνήθως ήπια και περιορίζεται κατά τη μέση παιδική ηλικία
• Υπάρχουν μεγάλες παρεκκλίσεις σχετικά με τις γλωσσικές επιδόσεις των διδύμων.
  Επομένως, ενώ δεν εμφανίζουν όλα τα δίδυμα καθυστέρηση λόγου, υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν.

9. Τα παιδιά που καθυστερούν να μιλήσουν, αλλά κατά τα άλλα αναπτύσσονται φυσιολογικά, πάντοτε "φθάνουν" τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους.

►Λάθος

Η έρευνα δείχνει ότι περίπου το 40-50% των παιδιών που καθυστερούν να μιλήσουν (παρουσιάζουν όμως τυπικές για την ηλικία τους δεξιότητες σε άλλους τομείς) δεν αναπτύσσουν την ομιλία μόνα τους . Τα παιδιά με καθυστέρηση λόγου που χρησιμοποιούν λίγες ή καθόλου χειρονομίες δείχνουν ότι κινδυνεύουν περισσότερο από αναπτυξιακή καθυστέρηση λόγου που δεν επιλύεται μόνη της. Ακόμα και όταν αυτά τα παιδιά φαίνεται πως "φθάνουν" τους συνομηλίκους τους, υπάρχει ακόμη ο κίνδυνος εμφάνισης προβλημάτων ανάγνωσης. Επομένως, εάν ανησυχείτε για τη γλωσσική ανάπτυξη του νηπίου σας, μην ακούτε ανθρώπους που σας λένε "περίμενε λίγο και βλέπουμε".

Συμβουλευτείτε έναν λογοθεραπευτή, αφού όσο νωρίτερα λάβει το παιδί βοήθεια, τόσο πιο εύκολα θα "φθάσει" τους συνομηλίκους του και θα έχει καλύτερη πρόγνωση.

 

10. Η εκμάθηση δύο γλωσσών συγχρόνως (διγλωσσία) προκαλεί καθυστέρηση λόγου σε μικρά παιδιά

►Λάθος

 Τα παιδιά που μαθαίνουν δύο γλώσσες ταυτόχρονα θα περάσουν από τα ίδια αναπτυξιακά στάδια και για τις δύο γλώσσες και περίπου στον ίδιο χρόνο με εκείνα που μαθαίνουν μία γλώσσα. Παρόλο που το λεξιλόγιο κάθε γλώσσας μπορεί να είναι μικρότερο εάν μετρηθεί χωριστά, το συνολικό λεξιλόγιο των δίγλωσσων παιδιών είναι συγκρίσιμο με εκείνο των μονογλωσσικών παιδιών . Μερικές φορές τα μικρά παιδιά που μαθαίνουν δύο γλώσσες μπερδεύουν λέξεις ή τη γραμματική μεταξύ των γλωσσών, γνωστό ως "εναλλαγή κωδίκων". Στην πραγματικότητα, τα δίγλωσσα παιδιά μπορεί να ωφεληθούν από την εκμάθηση των δύο γλωσσών, αφού αποκτούν ισχυρές μεταγλωσσικές δεξιότητες (η ικανότητα να σκεφτόμαστε για τη γλώσσα) καθώς και γνωστικές δεξιότητες, όπως η προσοχή.

 

ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ:

Μαθαίνουμε να μετράμε ένα-ένα τα αντικείμενα:

• Δίνοντας στο παιδί μας τα άπλυτα ρούχα για να τα βάλει στον κάδο του πλυντηρίου.
• Τοποθετώντας τα βιβλία στη βιβλιοθήκη.
• Βάζοντας τα πιάτα στο πλυντήριο.
• Βγάζοντας τα αυτοκινητάκια από το πάρκο.
• Βάζοντας τα παιχνίδια στο κουτί.
• Τοποθετώντας τα ψώνια στα ντουλάπια.
• Χωρίζοντας τα παιδικά εργαλεία σε ομάδες.
• Βάζοντας τα ρούχα στη ντουλάπα.
• Ποτίζοντας τα λουλούδια της αυλής.

 

Μαθαίνω τα χρώματα:

• Στρώνοντας το κρεβάτι με τη μητέρα το παιδί λέει τα χρώματα που βλέπει πάνω στα σεντόνια και στα μαξιλάρια.
• Μαζεύοντας τους μαρκαδόρους στη μολυβοθήκη ή στην κασετίνα.
• Πλένοντας τα λαχανικά (καρότα, πιπεριές, ντομάτες, κρεμμύδια, κά) για το φαγητό.
• Μαζεύοντας τα παιχνίδια σε κουτιά με διαφορετικά χρώματα.
• Χωρίζοντας τουβλάκια, εργαλεία, σχήματα σε κατηγορίες.
• Ενώνουμε γράμματα, σχήματα, αριθμούς με το αντίστοιχο ίδιο χρώμα.

 

Μαθαίνω ομάδες αντικειμένων:

• Βάζοντας τα ψώνια από το σούπερ μάρκετ στα ντουλάπια ή στο ψυγείο. Το παιδί βγάζει τα πράγματα από τις σακούλες και μας τα φέρνει. Ονοματίζει το αντικείμενο (π.χ. Μαμά, φράουλες) και στη συνέχεια ρωτάμε “Τι είναι…; (π.χ. τι είναι οι φράουλες; – είναι φρούτο, τι είναι το κρουασάν; – είναι γλυκό, τι είναι το ψωμί; – είναι φαγητό, τι είναι η κόκα κόλα; -είναι ποτό, κ.ά.). (φρούτα, λαχανικά, γλυκά, φαγητά, ποτά, καλλυντικά).
• Βγάζοντας τα πιάτα, ποτήρια, πιρούνια και κουτάλια από το πλυντήριο, τα τοποθετεί και μαθαίνει την κατηγορία τους (κουζινικά).
• Διπλώνοντας τα πλυμένα ρούχα, μπορεί το παιδί να τα τοποθετεί εκεί όπου η μητέρα θα το κατευθύνει. Έτσι εκτός από την ακολουθία των οδηγιών το παιδί μαθαίνει να οργανώνει την ομάδα των ρούχων (εσώρουχα, πυτζάμες, φόρμες, κ.ά).
• Ξεσκονίζοντας το σπίτι το παιδί ονοματίζει και ταυτόχρονα μαθαίνει την κατηγορία των επίπλων που υπάρχει σε κάθε δωμάτιο (έπιπλα).
• Για τα παιχνίδια μπορούν να χρησιμοποιούνται διαφορετικά κουτιά ανάλογα την ομάδα των αντικειμένων. Στα κουτιά αυτά θα ήταν καλό να υπάρχει μία εικόνα απ’ έξω έτσι ώστε το παιδί να ομαδοποιεί κατάλληλα (μέσα μεταφοράς, κούκλες, κουζινικά, τουβλάκια, ζώα, μουσικά όργανα)
• Σκούπισμα με την ηλεκτρική σκούπα. Η μητέρα δίνει την οδηγία σε ποιο δωμάτιο θα πρέπει να καθαρίσει το παιδί. (δωμάτια του σπιτιού)
• Ξεχωρίζω τα σκουπίδια που είναι για την ανακύκλωση.

 

Εξασκώ τη μνήμη μου:

• Θυμάμαι τα υλικά του γλυκού.
• Θυμάμαι τα υλικά του φαγητού.
• Θυμάμαι να ταΐσω το κατοικίδιό μου.
• Θυμάμαι που έβαλα τα ψώνια του σούπερ μάρκετ.
• Θυμάμαι πράγματα από τη λίστα του σούπερ μάρκετ.
• Θυμάμαι ποιες δουλειές μου είπε η μητέρα πως θα κάνουμε.
• Θυμάμαι τις οδηγίες της μητέρας για να κάνω σωστά τη δουλειά που μου ανέθεσε.
• Θυμάμαι τα πράγματα που θα πρέπει να βάλω πάνω στο τραπέζι για το φαγητό.
• Θυμάμαι τι σημαίνουν οι εικόνες έξω από τα κουτιά με τα παιχνίδια μου.

 

Μαθαίνω αντίθετες έννοιες:

• Καθαρό – Βρώμικο (για τα ρούχα, τα πιάτα)
• Ανοιχτό – Κλειστό (για την πόρτα του πλυντηρίου, τα κουτιά των παιχνιδιών)
• Στεγνά – Βρεγμένα (για τα ρούχα)
• Πολλά – Λίγα (για τα ψώνια)
• Βαριά – Ελαφριά (για τα ψώνια, για τα σκουπίδια, για τη λεκάνη με τα ρούχα)
• Κρύο – Ζεστό (στα φαγητά/ γλυκά που φτιάχνουμε)
• Αλμυρό – Γλυκό (στα φαγητά/ γλυκά που φτιάχνουμε)
• Τακτοποιημένο – Ακατάστατο (για τα δωμάτια)

 

Αναπτύσσω τον περιγραφικό και αφηγηματικό μου λόγο:

Περιγραφή: Κατά τη διάρκεια μίας δουλειάς το παιδί μπορεί να περιγράφει τι ακριβώς κάνει (π.χ. όταν σας βοηθάει να φτιάξετε μπισκοτάκια: Τώρα βάζουμε τα αβγά στο μίξερ, βάζουμε και τη ζάχαρη. Στη συνέχεια τα χτυπάμε πολύ καλά για να λιώσει η ζάχαρη. Μετά θα προσθέσουμε το γάλα, κτλ)
Μπορούμε, αν έχουμε δύο παιδάκια, να βάζουμε το μεγάλο να περιγράφει τη διαδικασία και να δίνει οδηγίες στο μικρότερο.

Αφήγηση: Για δουλειές οι οποίες έχουν διαδοχή (π.χ. Ξεστρώσαμε το κρεβάτι, βγάλαμε τις μαξιλαροθήκες, πιάσαμε μαζί το καθαρό σεντόνι και το στρώσαμε στο κρεβάτι. Μετά βάλαμε τις καθαρές μαξιλαροθήκες) μπορούμε να το ρωτάμε στο τέλος της ημέρας π.χ. Ποια ήταν σήμερα η πιο διασκεδαστική δουλειά; Μπορείς να μου θυμίσεις πώς την κάναμε;
Επίσης μπορούμε να βάζουμε στο παιχνίδι αυτό και τον πατέρα ή του παππούδες, οι οποίοι να ρωτούν : “Τι δουλειά κατάφερες να κάνεις σήμερα; Θα μας πεις πώς την έκανες να την κάνουμε σωστά στο σπίτι μας;”

 

ΠΡΕΠΕΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΝΑ ΠΑΡΑΤΕΙΝΕΙ ΤΗ ΦΟΙΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ;

Η σχολική αποτυχία είναι άμεσα συνδεδεμένη με τη μειωμένη αυτοπεποίθηση που προκαλούν οι καθημερινές μικρές αποτυχίες, και μπορεί να σπρώξει το παιδί να αδιαφορεί στην πρόσληψη νέων γνώσεων που δεν καταλαβαίνει.

Αν το παιδί χάσει την αυτοπεποίθηση του, μπορεί σταδιακά να αποτραβηχτεί στον εαυτό του, ή να θέλει εγκαταλείψει το σχολείο, επειδή δεν θα καταφέρει να διαχειρισθεί την πιθανή κοροϊδία που θα δέχεται από συμμαθητές, σαν αυτή του κακού μαθητή της τάξης.

Αντίθετα ο έξτρα χρόνος παραμονής στο νηπιαγωγείο θα το βοηθήσει να ωριμάσει νευρολογικά, κοινωνικά και να εξασκηθεί περισσότερο.

Το νηπιαγωγείο είναι η ιδανική βαθμίδα για να γίνει αυτό και όχι το σχολείο.  Στο νηπιαγωγείο συνήθως τα νήπια και τα προνήπια συνυπάρχουν και έτσι το παιδί δεν θα χάσει την ομάδα του αν παραμείνει στο νηπιαγωγείο και κανείς δεν θα το κοροϊδέψει. Βέβαια πάνω σ’ αυτό σημαντικό ρόλο θα παίξει η στάση του παιδαγωγού που διαπαιδαγωγεί σωστά τα παιδιά σχετικά με δόκιμες και αδόκιμες συμπεριφορές απέναντι των συμμαθητών τους.
Φυσικά την απόφαση παραμονής στο νηπιαγωγείο θα την πάρουν οι γονείς, αφού ζυγίσουν διάφορα δεδομένα όπως:

• αν το παιδί προχωρήσει βαθμίδα θα υπάρξει κάποια υποστήριξη στο νέο περιβάλλον του (λογοθεραπεύτρια, ειδική παιδαγωγός, τμήμα ένταξης)
•  τί αντιλαμβάνεται το ίδιο σχετικά με την κατάσταση του,
• πώς είναι το φυσικό παρουσιαστικό του παιδιού,
• ποιες είναι οι σχέσεις του με παιδιά της τάξης του,
• ο λόγος του συμβαδίζει με το λόγο των συνομηλίκων του,
• η συμπεριφορά του είναι σωστή,
• ανταποκρίνεται σωστά σε όλες τις δραστηριότητες που δίνονται από τις παιδαγωγούς,
• μπορεί να αντιγράψει και να γράψει,
• γίνεται αντιληπτός και κατανοητός από όλες τις κοινωνικές ομάδες,
• εκτελεί εντολές που του δίνονται,
• μπορεί να διηγηθεί ιστορίες και γεγονότα με τη σωστή χρονολογική σειρά,
• Τέλος, οι γονείς θα λάβουν υπόψη τους τις προτάσεις της δασκάλας, του αρμόδιου διαγνωστικού φορέα ΚΕΔΔΥ και των ειδικών που παρακολουθούν το παιδί.
  Η παραμονή του παιδιού στο νηπιαγωγείο αν πρέπει να γίνει δεν σημαίνει ότι μειώνονται οι γονείς ή το παιδί, αλλά πρόκειται να βοηθήσει την εξέλιξη του παιδιού και θα έχει πλεονεκτήματα και όχι μειονεκτήματα.

Άχρηστος εγώ;

Ξημέρωσε. Νυστάζω. Δεν χόρτασα ύπνο. Ακούω τη φωνή της μαμάς. Τι θα κάνω τώρα;

Θέλει να με βάλει να ξαναγράψω αυτή τη ριμάδα την ορθογραφία. Αφού όσες φορές και να τη γράψω, πάλι λάθη θα κάνω. Είμαι ένας μπουμπούνας. Το ‘πε κι ο μπαμπάς. Τίποτα δεν θα καταφέρω. Πάλι μαλώσανε χθες. Η μαμά τού είπε να είναι πιο προσεκτικός κι εκείνος είπε πως αυτή φταίει για όλα. Όλο μαλώνουν τελευταία. Δεν θέλω να μαλώνουν και για μένα.

Αμάν κι αυτή η μαμά! Πού τη βρίσκει τέτοια όρεξη πρωί πρωί; Κάθε μέρα με βασανίζει. Χθες της είπα ότι δεν την αγαπάω. Δεν είναι αλήθεια. Την αγαπάω, αλλά ήθελα να την πονέσω. Ξέρω ότι αυτό τη θυμώνει.

Και όταν το ακούει βάζει τα κλάματα και αρχίζει να λέει πως για το καλό μου τα κάνει, όλο τρέχει για μένα και τίποτα δεν κάνει για τον εαυτό της και πάλι μαλώνουν με τον μπαμπά γιατί της λέει ότι κάνει τόση πολλή προσπάθεια και μια τρύπα στο νερό κάνει.

Προχθές με πήγαν σε ένα μέρος που έγραφε: παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες. Καλά ήταν. Μου έδωσαν και καραμέλες και με έβαλαν να γράψω κάτι πράγματα. Μετά η μαμά και ο μπαμπάς μίλησαν με μια κυρία. Όταν φύγαμε, ο μπαμπάς ξεφύσαγε και δεν μιλούσε. Πρέπει να έχω κάτι πολύ σοβαρό.

Όμως εγώ νιώθω καλά. Ούτε πυρετό έχω, ούτε η κοιλιά μου πονάει. Μόνο που κάνω πολλά λάθη στην ορθογραφία. Και τα γράμματά μου είναι… στραβούτσικα. Βαρέθηκα να μου γράφει η κυρία «καλύτερα γράμματα». Και δεν μου αρέσει καθόλου να με λένε μπουμπούνα και άχρηστο. Μήπως έχουν δίκιο; Αλλά πάλι, μπορεί ένας άχρηστος να ζωγραφίζει ωραία όπως εγώ; Μου φαίνεται, οι μεγάλοι είναι πιο άχρηστοι.

Β.Κ.

Μαθητής ΣΤ’ Δημοτικού

ΠΗΓΗ:enet.gr