Σύνδρομο Down

Το σύνδρομο Down είναι μια γενετική κατάσταση που οδηγεί σε κάποια επίπεδα μαθησιακών δυσκολιών και σε ένα χαρακτηριστικό φάσμα φυσικών χαρακτηριστικών. Περιγράφει μια χρωμοσωμική δυσλειτουργία. Ο πυρήνας κάθε κυττάρου περιέχει 23 ζεύγη χρωμοσωμάτων (23 κληρονομούνται από τη μητέρα και 23 από τον πατέρα). Αυτό καθιστά 46 χρωμοσώματα στο σύνολο.
Άτομα με σύνδρομο Down έχουν 47 χρωμοσώματα, δεδομένου ότι υπάρχει ένα πρόσθετο αντίγραφο του χρωμοσώματος 21.
Περίπου 1/1000 μωρά γεννιέται με σύνδρομο Down.

Προφίλ ατόμων με σύνδρομο Down

§  Tα παιδιά αυτά έχουν μικρή μύτη και στενή στοματική κοιλότητα.
§  Η υπερώα είναι βαθιά και η γλώσσα εμφανίζεται μεγάλη (πλαδαρή). Αυτό μπορεί να επηρεάσει την αναπνοή, την κατάποση και την άρθρωση, οδηγώντας σε προβλήματα ομιλίας και λόγου.
§  Τα περισσότερα παιδιά με σύνδρομο Down είναι πρόθυμα να επικοινωνήσουν και εκδηλώνουν την αγάπη τους με ένα χαμόγελο και μια αγκαλιά, αλλά το βρίσκουν δύσκολο να μάθουν να μιλούν.
§  Συναντούν δυσκολίες κατανόησης των όσων ακούν ή στο πώς λένε κάτι  ή πώς εκφέρουν τις λέξεις.
§  Συχνά παρουσιάζουν χαμηλό νοητικό δυναμικό, ικανό να τους στερήσει την πλήρη αυτονομία τους.
§ Τα μωρά αμέσως μετά τη γέννησή τους, κατά κανόνα δεν κλαίνε

§ Δε διαθέτουν μυϊκή δύναμη

§  Παρατηρείται μεγάλη όρεξη για φαγητό και παχυσαρκία

§  Σπάνια ξεπερνούν τα 50 χρόνια ζωής
§   Οι μαθησιακές δυσκολίες επηρεάζουν σημαντικά την ικανότητα τους να μάθουν, σε σύγκριση με άλλα παιδιά της ίδιας ηλικίας - αυτό, όμως, δε σημαίνει ότι είναι ακατόρθωτο.
Ο ρόλος του λογοθεραπευτή έγκειται στα παραπάνω σημεία. Όσο νωρίτερα ξεκινά η θεραπεία, τόσο καλύτερα είναι τα αποτελέσματα.

Λεπτή και αδρή κινητικότητα
Μπορεί να εμφανίζουν δυσκολίες στον οπτικοκινητικό συντονισμό και στο βάδισμα, όπως και σε άλλες δεξιότητες (γραφή, κούμπωμα κουμπιών, κόψιμο με ψαλίδι κτλ.). Το γεγονός αυτό οφείλεται στο ότι έχουν κοντά δάχτυλα και οι αντίχειρες είναι πιο χαμηλά απ´ ότι φυσιολογικά. Γενικότερα, έχουν ένα χαλαρό μυϊκό τόνο και υπάρχει πιθανότητα πλατυποδίας.

Πώς μπορώ να βοηθήσω το παιδί μου να εξελιχθεί;
Η νοητική ανάπτυξη στα παιδιά με σύνδρομο Down είναι απρόβλεπτη και δεν είναι δυνατό από τη γέννηση να προβλεφθούν οι διανοητικές ικανότητες. Γι' αυτό, ο προσδιορισμός των καλύτερων μεθόδων εκπαίδευσης για κάθε παιδί ιδανικά αρχίζει σύντομα μετά τη γέννηση. Δεδομένου ότι τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν ευρύ φάσμα δυνατοτήτων και η ικανότητα μάθησης σ' αυτά δεν σταματά ποτέ, η επιτυχία στο σχολείο και μετέπειτα στην εργασία δεν είναι σε καμία περίπτωση μάταιος αγώνας. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν άτομα με σύνδρομο Down που είναι σε θέση να εργάζονται, να συμμετέχουν στην κοινωνική ομάδα και να πετυχαίνουν σε τομείς όπως ο αθλητισμός, η τέχνη.
Τα παιδιά μαθαίνουν συνεχώς και είστε στην καλύτερη θέση, για να τα βοηθήσετε να αναπτύξουν τις δεξιότητες τους.
1. Απολαύστε το χρόνο που περνάτε μαζί με το μωρό σας - αυτό το βοηθά να μάθει και να βελτιωθεί σε πολλούς τομείς.
2. Γνωρίστε τις συνήθειες του και τις προτιμήσεις του, τα πράγματα που του αρέσουν και αυτά που δεν του αρέσουν.
3. Δείξτε του ότι ενδιαφέρεστε για τα συναισθήματα του, τα ενδιαφέροντα του και τις ανάγκες του.
4. Να του μιλάτε διαρκώς και να παίζετε δημιουργικά παιχνίδια μαζί του.
5. Διαβάστε του πολλά παραμύθια.
6. Οργανώστε ένα υλικό με εικόνες από καθημερινά αντικείμενα, όπου θα στοχεύουν στην ανάπτυξη λεξιλογίου.

 

 

Συχνές ερωτήσεις σχετικά με τη λογοθεραπεία

• Καλύπτονται τα έξοδα;

Όλα τα ασφαλιστικά ταμεία καλύπτουν μεγάλο μέρος των συνολικών εξόδων των συνεδριών. Με τα απαραίτητα δικαιολογητικά που θα προσκομίσετε στο ταμείο σας, θα καλυφθούν τα έξοδα των συνεδριών.
 

• Πόση ώρα διαρκεί μία συνεδρία λογοθεραπείας;

Η διάρκεια της μίας συνεδρίας είναι  45 λεπτά με 1 ώρα και στις περισσότερες περιπτώσεις γίνεται δύο φορές την εβδομάδα.
 

• Πόσο καιρό θα κάνει το παιδί μου λογοθεραπεία;

Η συνολική διάρκεια για την αντιμετώπιση της κάθε διαταραχής εξαρτάται από το βαθμό δυσκολίας που αντιμετωπίζει το κάθε παιδί και πόσο μπορεί να συνεργαστεί το ίδιο και η οικογένειά του.
 

• Πώς δουλεύει ο λογοθεραπευτής;

1. Ο λογοθεραπευτής αξιολογεί τις ανάγκες του παιδιού -ατόμου
2. Δομεί το κατάλληλο πρόγραμμα αντιμετώπισης ανάλογα με το είδος της διαταραχής
3. Συνεργάζεται με το οικογενειακό και σχολικό περιβάλλον του παιδιού
4. Συμβουλεύει τους γονείς για την υποστήριξη του παιδιού στο σπίτι
5. Διαμορφώνει το πρόγραμμα ανάλογα με την πρόοδο του παιδιού-ατόμου
6. Είναι μέλος επιστημονικής ομάδας (εργοθεραπευτής, ψυχολόγος, αναπτυξιολόγος, παιδοψυχολόγος)
7. Ενημερώνει το κοινό για θέματα λογοθεραπείας - παρέμβασης - αντιμετώπισης

• Με ποιες διαταραχές ασχολείται ο λογοθεραπευτής;

-        Αναπτυξιακές διαταραχές

-        Διαταραχές φώνησης

-        Διαταραχές ροής ομιλίας (τραυλισμός, ταχυλαλία)

-        Καθυστέρηση ομιλίας

-        Διαταραχές άρθρωσης

-        Εγκεφαλικά επεισόδια

-        Διαταραχές μάθησης (μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία, ειδικές μαθησιακές δυσκολίες)

-        Βαρηκοΐα – κώφωση

-        Διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές

• Μα γιατί δυσκολεύεται;

1. Οι κακές συνήθειες στην εγκυμοσύνη όπως το κάπνισμα, η κατανάλωση αλκοόλ, το έντονο στρες, κάποια σοβαρή κατάσταση υγείας π.χ. ένας τραυματισμός ή μια σοβαρή λοίμωξη, μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ανάπτυξη του μωρού οδηγώντας ενδεχομένως σε γλωσσική ή κινητική καθυστέρηση.
2.  Η κληρονομικότητα.
3. Τα ελλιπή ερεθίσματα του περιβάλλοντος στο οποίο μεγαλώνει το παιδί.
4. Τα ανατομικά προβλήματα ρινικής-στοματικής κοιλότητας.
5. Οι οδοντικές ανωμαλίες. Τα ορθοδοντικά προβλήματα, η παρατεταμένη χρήση πιπίλας.
6. Κάποιες πολύ σοβαρές αρρώστιες τα πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού (ωτίτιδες)
7. Ψυχολογικά προβλήματα
8. Άγχος.
9. Οι παθολογικές καταστάσεις (π.χ. βαρηκοΐα) ή αναπτυξιακές διαταραχές (π.χ. αυτισμός) μπορεί να «απαιτούν» λογοθεραπεία. 

• Από ποια ηλικία μπορεί το παιδί να ξεκινήσει λογοθεραπεία;

Η ηλικία έναρξης λογοθεραπείας εξαρτάται από το είδος της διαταραχής και τους παράγοντες. Ένα παιδί που δεν λέει κάποιο φώνημα, δεν μπορεί να ξεκινήσει λογοθεραπεία αν δεν ξεπεράσει το ηλικιακό όριο που μπορεί να αρθρώσει το φώνημα. Εάν πρόκειται  για αναπτυξιακή διαταραχή μπορεί να ξεκινήσει από μικρή ηλικία, αρκεί να γίνει νωρίς η διάγνωση της διαταραχής. Εάν πρόκειται για διαταραχή ροής ομιλίας (τραυλισμός) η παρέμβαση μπορεί να ξεκινήσει από μικρή ηλικία με συμβουλευτική γονέων και έπειτα με παρέμβαση στο παιδί.
 

• Ποιες ενδείξεις στη συμπεριφορά του παιδιού μπορεί να σημαίνουν διαταραχή του λόγου ή της ομιλίας;

1. Δεν κατανοεί πάντα αυτό που του λέτε, δεν αντιδρά κατάλληλα στις οδηγίες που του δίνετε ή δεν ανταποκρίνεται στις προσπάθειες που κάνετε να επικοινωνήσετε μαζί του.
2. Μιλά "μωρουδίστικα" και η ομιλία του δεν έχει "καθαρίσει". Πρόσωπα που δεν το βλέπουν συχνά δεν το καταλαβαίνουν.
3. Η άρθρωσή του δεν έχει ακρίβεια και ορισμένες φορές ακούγεται σαν να "μασάει" τις λέξεις.
4. Δεν έχει λεξιλόγιο το ίδιο πλούσιο με άλλα παιδιά της ηλικίας του. Παρότι είναι σε ηλικία που πηγαίνει σε παιδικό σταθμό κάνει φράσεις μόνο με δύο-τρεις λέξεις χωρίς να χρησιμοποιεί άρθρα, προθέσεις, ή άλλα γραμματικά στοιχεία ή δε συντάσσει σωστά.
5. Δε δείχνει σημεία επικοινωνίας με το περιβάλλον. Δεν αντιδρά σε ήχους.
6. Κάνει στερεοτυπικές, μονότονες και επαναλαμβανόμενες κινήσεις του σώματος, των άκρων ή του κεφαλιού. Δεν εδραιώνει βλεμματική επαφή με πρόσωπα ή αντικείμενα. Το παιχνίδι του είναι μηχανικό και δεν έχει συμβολισμό. Ασχολείται με ιδιόρρυθμο τρόπο με τα αντικείμενα και τα παιχνίδια του και έχει εμμονές. Η ομιλία του αρκετές φορές είναι άσχετη με τη συζήτηση ή με τις ερωτήσεις που του κάνετε.
7. Δυσκολεύεται να ξεκινήσει να μιλά, κολλάει στον πρώτο ήχο της λέξης ή επαναλαμβάνει πολλές φορές την πρώτη συλλαβή. Επαναλαμβάνει μικρές λέξεις όπως το "και" ή τα άρθρα των λέξεων.
8. Δυσκολεύεται να μάθει πράγματα καθημερινής ρουτίνας ακόμα και μετά από πολλές προσπάθειες. Δεν διατηρεί αυτή τη γνώση και το ίδιο πράγμα δεν μπορεί να το ξανακάνει την επόμενη μέρα.
9. Έχει δυσκολίες στο γραπτό λόγο δηλαδή στη ανάγνωση και τη γραφή.

 

Πώς μπορώ ως γονέας να εμπλουτίσω την ομιλία του παιδιού μου;

Μπορείτε ως γονείς να:

Ø  Χρησιμοποιήσετε κατάλληλη ομιλία η οποία να είναι απλή και καθαρή ώστε να μπορεί το παιδί να σας μιμηθεί. Επαναλαμβάνοντας ότι λέει το παιδί σας, υποδηλώνετε ότι καταλαβαίνετε.

Ø  Φτιάξετε ένα άλμπουμ με αγαπημένες φωτογραφίες, από αγαπημένα ή οικεία πράγματα, χωρίστε τα σε κατηγορίες, όπως για παράδειγμα παιχνίδια που παίζουμε, φαγητά που τρώμε, ζώα του δάσους.

Ø  Βοηθήσετε το παιδί σας να κατανοεί και να ρωτάει ερωτήσεις.

Ø   Παίξετε το παιχνίδι «ναι- όχι».

Ø   Κάνετε ερωτήσεις που έχουν τη δυνατότητα επιλογής όπως για παράδειγμα «θέλεις ζωγραφίσουμε ή να πούμε τραγουδάκια;».

Ø  Διευρύνετε το λεξιλόγιό του. Ονομάστε τα διάφορα μέρη του σώματος και το τι μπορεί να κάνει κανείς με αυτά «αυτό είναι το πόδι μου, με τη πόδι μας μπορούμε να περπατήσουμε ή να τρέξουμε».

Ø  Διαβάσετε παραμύθια.

Ø  Τραγουδάτε απλά τραγούδια για να μάθει το ρυθμό της ομιλίας.

Ø  Περνάτε ευχάριστα το χρόνο σας με τα παιδιά σας, όπως, το ξεφύλλισμα πολύχρωμων περιοδικών – παραμυθιών και βιβλίων είναι μία ευχάριστη ασχολία.

Ø  Να δίνετε προσοχή στο παιδί σας όταν σας μιλάει. Βεβαιωθείτε ότι σας προσέχει όταν του μιλάτε. Καθώς το παιδί μαθαίνει νέες λέξεις, η προφορά ους ίσως να μην είναι σωστή.

Ø  Εκτιμήσετε την προσπάθειά του και να το  ενθαρρύνετε πάντοτε. Δείξτε του ότι καταλάβατε τη λέξη ή τη φράση του ικανοποιώντας την απαίτησή του όταν αυτό είναι δυνατό.

Ø  Βοηθήσετε το να αναπτύξει ακόμη πιο σύνθετο λεξιλόγιο. Χρησιμοποιήστε μια καινούργια λέξη, εξηγώντας τον ορισμό της ή χρησιμοποιήστε τη σε μια φράση η οποία είναι εύκολα κατανοητή.

Ø  Βοηθήσετε το παιδί σας να ακολουθεί σύνθετες και έπειτα πολύπλοκες  εντολές όπως «Πήγαινε στο δωμάτιό σου και φέρε το μπουφάν σου». Ενθαρρύνετε το παιδί σας να μάθει να δίνει κατευθύνσεις.

Ø  Ακολουθήσετε τις οδηγίες του όταν παίζετε και φτιάχνει ένα σπιτάκι, ένα πύργο με τουβλάκια. Παίξτε παιχνίδια με το παιδί σας όπως «φωλίτσα».

Ø  Εκμεταλλευτείτε τις καθημερινές δραστηριότητες. Για παράδειγμα όταν σας βοηθάει στην κουζίνα ενθαρρύνετε το να ονομάζει τα αντικείμενα που χρησιμοποιείτε. Συζητήστε για τα φαγητά που φτιάχνετε, ή για την καθαριότητα του σπιτιού.

Ø  Ενώ ψωνίζετε να συζητήσετε μαζί του τι θα αγοράσετε, πόσα πράγματα χρειάζεστε και τι θα κάνετε.

Ø  Ενθαρρύνετε τα μεγαλύτερα αδέρφια να περνάνε χρόνο με τα μικρότερα.

 

Ø  Περάσετε ελεύθερο και δημιουργικό  χρόνο με το παιδί σας.

 

 

Πώς μπορώ ως γονέας να βοηθήσω την εξέλιξη ομιλίας του παιδιού μου;

Όσο περιττό και αν σας φαίνεται να μιλάτε σε ένα νεογέννητο που δεν μπορεί να σας απαντήσει, τόσο σημαντικό είναι για την εξέλιξή του, γιατί μιλώντας του από την πρώτη στιγμή της γεννήσεώς του με απλά λόγια ενθαρρύνετε το ενδιαφέρον του για την ομιλία, ενώ παράλληλα του δείχνετε την αγάπη και την φροντίδα σας. Ακούγοντάς σας, το μωρό θ' αρχίσει να μιμείται ήχους (πρώτο σημάδι ότι εξελίσσεται η γλωσσική και νοητική του ικανότητα).
Πρέπει λοιπόν:

Ø  Να ανταποκρίνεστε στις φωνούλες του μωρού σας με απλές και σωστές λέξεις και προτάσεις.

Ø  Να του μιλάτε καθώς το φροντίζετε κατά την διάρκεια της ημέρας.

Ø    Να του λέτε τραγουδάκια και παιδικές ιστορίες.

Ø   Να δείχνετε ενδιαφέρον για όλους τους ήχους  ακούτε μαζί του (π.χ. το χτύπημα του κουδουνιού, ήχοι ζώων).

Ø   Να παίρνετε το παιδί σας σε καινούργια μέρη και να του γνωρίζετε καινούργια πράγματα.

Ø  Να παίζετε μαζί του απλά παιχνίδια, όπως «κου κου τα», «κου πε πε».

Ø   Να του μαθαίνετε τα ονόματα των αντικειμένων που χρησιμοποιεί καθημερινά (πιάτο, ποτήρι).

Ø   Να του μάθετε τα ονόματα των οικείων του προσώπων.

Ø  Να ονομάζετε τα μέρη του σώματός σας και να τα δείχνετε και στο παιδί σας.

Ø   Να το ανταμείβεται και να ενθαρρύνετε τις πρώτες προσπάθειες σχηματισμού νέων λέξεων που κάνει.

Ø  Να του περιγράφετε με μικρές και απλές φράσεις οτιδήποτε κάνετε όταν είσαστε μαζί του.

Διαταραχή ελλειμματικής προσοχής – Υπερκινητικότητα

Η υπερκινητικότητα που παρουσιάζουν μερικά παιδιά είναι μία διαταραχή που σχετίζεται με αυξημένη κινητική δραστηριότητα και παρορμητικότητα σε σχέση με την ηλικία του παιδιού και το στάδιο της ανάπτυξης  του.

        Το υπερκινητικό παιδί συχνά δυσκολεύεται να συγκεντρώσει την προσοχή του σε ένα αντικείμενο ή μια δραστηριότητα. Σε αυτήν την περίπτωση λέμε ότι παράλληλα με την υπερκινητικότητα παρουσιάζει και σύνδρομο διάσπασης προσοχής. Η διαταραχή γίνεται αντιληπτή κυρίως όταν το παιδί καλείται να λειτουργήσει σε κάποια ομάδα, όπως στον παιδικό σταθμό, στο νηπιαγωγείο ή στο σχολείο.

Τα συμπτώματα της υπερκινητικότητας - παρορμητικότητας (σύμφωνα με το DSM-IV)T
To παιδί για να χαρακτηριστεί υπερκινητικό – παρορμητικό, πρέπει να παρουσιάζει 6 από τα παρακάτω συμπτώματα, τουλάχιστον για διάστημα 6 μηνών, σε βαθμό τέτοιο που δε φαίνεται λογικό να συμβαδίζουν με το επίπεδο της ανάπτυξης του.

• Κουνάει τα χέρια ή τα πόδια ή κουνιέται διαρκώς στην καρέκλα του.
• Έχει δυσκολία να παραμείνει καθιστό όταν του το ζητάμε.
• Αφαιρείται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα.
• Συχνά τρέχει ή σκαρφαλώνει σε συνθήκες μη αρμόζουσες.
• Συχνά έχει δυσκολία να παραμείνει ήρεμος σε παιχνίδια ή δραστηριότητες κατά την διάρκεια του ελεύθερου του χρόνου.
• Συχνά μιλάει πολύ.
• Αφήνει να του ξεφύγει η απάντηση σε μία ερώτηση που δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί.
• Δυσκολεύεται συχνά να περιμένει την σειρά του.
• Διακόπτει συχνά ή επιβάλλει την παρουσία του στο παιχνίδι.

 

Διάσπαση προσοχής
Μερικά από τα συμπτώματα αυτά γίνονται αντιληπτά πριν από τα 7 χρόνια του παιδιού.

• Δεν καταφέρνει να συγκεντρώνει την προσοχή του στις λεπτομέρειες ή κάνει λάθη σε όσα υπαγορεύονται, στις σχολικές εργασίες και σε άλλες δραστηριότητες.
• Δυσκολεύεται να συγκεντρωθεί στην εργασία που κάνει ή στο παιχνίδι.
• Δείχνει ότι δεν ακούει όταν του απευθύνουν τον λόγο.
• Δεν συμμορφώνεται με τις συμβουλές και δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει τις σχολικές δραστηριότητες, γεγονός που οφείλεται στην αδυναμία του να καταλάβει οδηγίες.
• Έχει δυσκολία στην οργάνωση των εργασιών και των δραστηριοτήτων του.
• Αποφεύγει τις εργασίες που απαιτούν συνεχή νοητική προσπάθεια.
• Χάνει συχνά τα απαραίτητα αντικείμενα, τις εργασίες του.
• Αποσπάται εύκολα από εξωτερικά ερεθίσματα.
• Ξεχνά συχνά και σε καθημερινή βάση.

 

Οι εκδηλώσεις αυτής της διαταραχής εμφανίζονται με διαβαθμίσεις. Παρατηρούμε έτσι ότι :

• Υπάρχει επιδείνωση των συμπτωμάτων σε συνθήκες που απαιτούν προσοχή όπως δηλαδή όταν το παιδί πρέπει να προσέξει τον δάσκαλο στην τάξη.
• Η υπερκινητικότητα μεταφράζεται σε υπερβολική φλυαρία, σε αδυναμία για ήρεμο παιχνίδι και ασυνέπεια προς την χρήση κανόνων του παιχνιδιού.
• Η παρορμητικότητα συχνά φαίνεται στην τάξη από τις βασικές απαντήσεις που δίνει το παιδί, χωρίς όμως ο δάσκαλός του να έχει ολοκληρώσει την ερώτησή του.

 

Λογοθεραπεία

 Η ικανότητα της ομιλίας και του λόγου μας δίνει την δυνατότητα να εκφράζουμε τις επιθυμίες, τις ανάγκες και τις απόψεις μας. Είναι λοιπόν ιδιαίτερα σημαντικό, να αναπτυχθεί ο τομέας της λεκτικής επικοινωνίας στα παιδιά με στόχο την ομαλή κοινωνικοποίησή τους και την επιτυχία στο σχολείο.

Πότε ένα παιδί χρειάζεται λογοθεραπεία;
• όταν δεν παράγει ήχους, στην ηλικία των 12 μηνών
• όταν δεν χρησιμοποιεί λεξούλες για να ζητήσει κάτι, στην ηλικία των18-24 μηνών
• όταν δεν σχηματίζει προτάσεις, στην ηλικία των 2-3 ετών
• όταν δυσκολεύεται να παράγει ή μπερδεύει ήχους σε μία λέξη (π.χ. να μη λέει καλά το «σ», το «δ» το «ρ» κ.ά)

• όταν δεν μπορείτε να καταλάβετε το παιδί σας όταν μιλάει
• όταν παραλείπει ήχους ή/και συλλαβές από τις λέξεις
• όταν δείχνει να μην κατανοεί πλήρως τον προφορικό λόγο.
• όταν δεν βρίσκει τις κατάλληλες λέξεις που χρειάζεται για να εκφραστεί και να συντάξει σωστά τις προτάσεις του

Πώς βοηθάει η λογοθεραπεία στην καθυστέρηση λόγου;
Πολλά παιδιά στην εξέλιξη της ανάπτυξής τους παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ομιλία, με αποτέλεσμα να χρειάζονται βοήθεια. Η λογοθεραπεία είναι μια επιστημονική ειδικότητα και εφαρμόζεται σε παιδιά και ενήλικες που παρουσιάζουν διαταραχές στο λόγο και στην ομιλία. Στόχος της είναι να βοηθήσει τα παιδιά ώστε να μπορέσουν να αναπτύξουν την ικανότητα του λόγου και της ομιλίας σύντομα. Μελέτες έχουν δείξει ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της καθυστέρησης της ομιλίας και των μαθησιακών δυσκολιών. Είναι σημαντικό η παρέμβαση να γίνεται έγκαιρα για την καλύτερη αντιμετώπιση της δυσκολίας. 

Πώς βοηθάει η λογοθεραπεία στη σωστή άρθρωση των λέξεων;

Η λανθασμένη άρθρωση πολλές φορές μοιάζει με τη «μωρουδίστικη» ομιλία, επειδή πολλά παιδιά δεν προφέρουν σωστά φθόγγους - συλλαβές - λέξεις, όπως π.χ. νερό - νεό, θάλασσα - φάλασσα. Οι φθόγγοι μαθαίνονται με μια διαδοχική σειρά. Μερικά παιδιά όμως μολονότι μεγαλώνουν, δεν μπορούν να βελτιώσουν την προφορά της ομιλίας τους και συνεχίζουν να κάνουν λάθη σε αυτά. Τα παιδιά χρειάζονται εκπαίδευση με λογοθεραπεία ώστε σύντομα να μπορούν να αρθρώνουν σωστά.

Τι είναι η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής - Υπερκινητικότητα;

Ο όρος αναφέρεται στην μεγάλη διάσπαση προσοχής και στην υπερδραστηριότητα. Τα υπερκινητικά παιδιά βρίσκονται διαρκώς σε υπερδιέγερση και κίνηση, προκαλούν μονίμως φασαρία και συνήθως παρουσιάζουν:

Καθυστέρηση στην ομιλία

Δυσκολία στην εκμάθηση ανάγνωσης

Αδεξιότητα στις κινήσεις

Αδυναμία προσανατολισμού στο χώρο

·        Το βασικό χαρακτηριστικό της Διαταραχής (ΔΕΠΥ) είναι η απροσεξία και η υπερκινητικότητα / παρορμητικότητα.

Συμπτώματα ΔΕΠΥ

Θα πρέπει οι δυσκολίες που προκύπτουν από τη διαταραχή να είναι εμφανείς σε δύο τουλάχιστον περιβάλλοντα (π.χ. στο σπίτι και στο σχολείο).

Τα παιδιά ηλικίας 4 έως 6 ετών:

•       τρέχουν από τη μια μεριά του δωματίου στην άλλη,
•     ψάχνουν τις τσάντες των επισκεπτών,
•    μιλούν συνέχεια,
•    βγαίνουν από το σπίτι τρέχοντας χωρίς να ειδοποιήσουν τους γονείς τους,
•    δεν κοιτούν αριστερά-δεξιά όταν περνούν τον δρόμο,
•    ανεβαίνουν στα έπιπλα,
•   δεν κάθονται σ' ένα μέρος,
•     κουνούν συνέχεια τα πόδια τους,
•     πηδούν από τη μια ασχολία στην άλλη,
•    κοιμούνται αργά,
•    ξυπνούν νωρίς,

Όταν τα παιδιά αυτά πάνε σχολείο:

• δεν μπορούν να εστιάσουν την προσοχή τους,

• μοιάζουν αφηρημένα,
• δεν ακούνε τι λέει ο δάσκαλος,
• σηκώνονται από τη θέση τους,
• η προσοχή τους διασπάται με το παραμικρό,
• δεν μπορούν να ολοκληρώσουν τα μαθήματα τους,
• ξεχνούν τα βιβλία τους και τα μολύβια τους,
• απαντούν στον δάσκαλο χωρίς να περιμένουν τη σειρά τους ή ΄
  χωρίς να ερωτηθούν,
• διακόπτουν, δεν περιμένουν στη γραμμή για να μπουν στην τάξη,
• δεν ακολουθούν τους κανόνες των παιχνιδιών όταν παίζουν
  με τα άλλα παιδιά.

 

Γενικά, τα σημεία της διαταραχής μπορεί να είναι ελάχιστα, όταν:

• το άτομο βρίσκεται κάτω από αυστηρό έλεγχο,
• αντιμετωπίζει κάποια καινούρια κατάσταση,
• ασχολείται με κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον,
• επιβραβεύεται συστηματικά για την καλή του συμπεριφορά.

Αντίθετα, τα συμπτώματα συνήθως είναι έντονα όταν το άτομο βρίσκεται σε μια ομάδα.  Καθώς τα παιδιά ωριμάζουν, τα συμπτώματα γίνονται λιγότερο εμφανή, ώστε στην εφηβεία η υπερκινητικότητα /
παρορμητικότητα παρουσιάζεται συνήθως σαν εξωτερική και εσωτερική ανησυχία. Βέβαια, όλη αυτή η συμπτωματολογία επηρεάζει αρνητικά τη σχολική, κοινωνική και επαγγελματική

λειτουργικότητα