ΜΑΘΗΣΗ,ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ,ΑΝΤΙΛΗΨΗ,ΟΜΙΛΙΑ.ΣΕ ΤΙ ΕΠΙΠΕΔΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

 

 

Τι θα πρέπει να περιμένει ένας γονιός από το εξάχρονο παιδί του, σε επίπεδο μάθησης, συγκέντρωσης, αντίληψης και ομιλίας;

Ένα εξάχρονο παιδί θα πρέπει:

• να προφέρει καθαρά όλα τα σύμφωνα και τα συμπλέγματά τους,
• να μπορεί να αναπαράγει μια ιστορία με τη βασική της πλοκή,
• να κάνει ερωτήσεις για να αποκομίσει πληροφορίες,
• να γίνεται κατανοητό,
• να χρησιμοποιεί σύνθετες προτάσεις,
• να γνωρίζει βασικές αντίθετες έννοιες,
• να κατανοεί και να εκτελεί οδηγίες,
• να έχει κατακτήσει χρονικές έννοιες (πριν, τώρα, χθες, αύριο),
• χρονικές αλληλουχίες (πρωί, μεσημέρι, απόγευμα, βράδυ),
• να γνωρίζει τις ημέρες της εβδομάδας και τις εποχές.
• επίσης θα πρέπει να έχει κατακτήσει χωρικές έννοιες (μπροστά/πίσω, ανάμεσα/απέναντι, πάνω στο/πάνω από),
• να μπορεί να μείνει συγκεντρωμένο σε μια δραστηριότητα,
• να μπορεί να καθήσει σε μία καρέκλα,
• να παρακολουθεί ή να συμμετέχει σε μία συζήτηση,
• ένα παιδί στα έξι του χρόνια χειρίζεται το ψαλίδι σωστά,
• να κουμπώνει τα κουμπιά ή το φερμουάρ του,
• να καταφέρνει να ενώνει κομμάτια lego ή παζλ,
• ναχρωματίζει εντός πλαισίου,
• να σχεδιάζει ορισμένα σχήματα (π.χ.: ρόμβος),
• να παίζει παιχνίδια με τη μπάλα (την πιάνει και την πετάει στο συμπαίκτη του με στόχο να την πιάσει),
• επίσης πρέπει να εντοπίζει ομοιότητες και διαφορές ανάμεσα σε δυο εικόνες ή σχήματα,
• να ξεχωρίζει και να συγκρίνει ποσότητες (π.χ.: 3 δέντρα -7 δέντρα: που έχουμε περισσότερα;/ που είναι λιγότερα;),
• να μην δυσκολεύεται στην αρίθμηση ένα προς ένα.

 

Πώς νιώθει το παιδί της πρώτης δημοτικού στις αρχές της σχολικής χρονιάς;

Η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό είναι ένα σημαντικό βήμα στη ζωή του παιδιού. Το παιδί καλείται να προσαρμοστεί σε ένα νέο σχολικό περιβάλλον, σε διαφορετικό ωράριο, και σε καινούργιες υποχρεώσεις. Είναι λογικό να νιώθει αγωνία. Ακόμη και τα σχόλια των ενηλίκων για τις νέες απαιτήσεις στις οποίες καλείται να ανταποκριθεί ή για τις πρόσφατες αλλαγές στα βιβλία μπορεί να αποτελέσουν πρόσθετη πηγή άγχους. Επιπλέον το γεγονός ότι βρίσκεται στον ίδιο προαύλιο χώρο με πολύ μεγαλύτερα παιδιά τα οποία ενδέχεται να το πειράξουν ή να το σπρώξουν άθελά τους μπορεί να του γεννούν ανασφάλεια και άγχος. Σε περίπτωση που διστάζει να πάει στο σχολείο ή εκφράζει ανησυχίες, οι γονείς θα πρέπει να το ακούσουν με προσοχή και να το καθησυχάσουν.

 

Πώς μπορεί ο γονιός να βοηθήσει το παιδί του ώστε η μετάβαση από το νηπιαγωγείο στο δημοτικό να είναι ομαλή;

Μία βόλτα στο σχολείο πριν από την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα βοηθήσει το παιδί να εξοικειωθεί με τους χώρους. Επίσης καλό είναι να ξέρει το παιδί σε ποιον θα πρέπει να απευθυνθεί εάν κάτι το προβληματίζει ενώ βρίσκεται στο σχολείο. Αυτό θα το ηρεμήσει και θα το βοηθήσει να νιώσει μεγαλύτερη ασφάλεια. Επιπλέον, αν κάποια παιδιά από το νηπιαγωγείο του παιδιού σας ή από τη γειτονιά σας είναι στην ίδια τάξη με το παιδί σας, τότε θα μπορούσατε να κανονίσετε μια συνάντηση για παιχνίδι με αυτά τα παιδιά. Αυτό θα ήταν μια καλή ευκαιρία να γνωριστούν καλύτερα και να αισθάνονται πιο άνετα τις πρώτες εβδομάδες της πρώτης τους σχολικής χρονιάς στο δημοτικό σχολείο.

 

 

 

ΣΚΛΥΡΗΝΣΗ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ-ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η Πολλαπλή Σκλήρυνση ή Σκλήρυνση κατά Πλάκας (ΣΚΠ) είναι αυτοάνοσο νόσημα που προκαλείται από φθορά της μυελίνης, της ουσίας που περιβάλει και προστατεύει τα νευρικά κύτταρα. Η καταστροφή της μυελίνης εμποδίζει την μεταφορά ηλεκτρικών ώσεων μεταξύ των νεύρων οδηγώντας σταδιακά σε πολλαπλά νευρολογικά συμπτώματα, από κινητικές μέχρι γνωστικές διαταραχές.

Καθώς είναι αυτοάνοση οι ειδικοί δεν γνωρίζουν ακριβώς πώς προκαλείται, ξέρουν μόνο ότι ο οργανισμός για κάποιο λόγο επιτίθεται στον εαυτό του. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η σκλήρυνση κατά πλάκας δεν είναι μεταδοτική ασθένεια, δεν είναι ψυχική διαταραχή, δεν είναι κληρονομική πάθηση. Παρ’ όλα αυτά η έρευνα αλλά και οι ελπίδες για την αντιμετώπισή της προχωρούν.

Τι συμβαίνει στη σκλήρυνση κατά πλάκας

Το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στη μυελίνη του κεντρικού νευρικού συστήματος, δηλαδή τη στοιβάδα, που περιβάλλει και προστατεύει τις νευρικές ίνες, που ευθύνονται για τη μετάδοση σημάτων σε άλλα μέρη του οργανισμού. Όταν η μυελίνη φθαρεί ή καταστραφεί τα νευρικά ερεθίσματα επιβραδύνονται ή δεν μεταδίδονται και καθόλου. Η καταστροφή της μυελίνης μπορεί να προσβάλει τόσο τα κινητικά όσο και τα αισθητικά νεύρα του κεντρικού νευρικού συστήματος και έτσι μπορεί να επιδράσει στην κίνηση, στην αφή ή στις άλλες αισθήσεις.

Ποιους απειλεί

Από την ασθένεια αυτή πλήττονται για πρώτη φορά άνθρωποι ανάμεσα στα 20 και τα 50. Στις γυναίκες η πάθηση εμφανίζεται έως και δύο φορές συχνότερα από ότι στους άνδρες.

Με ποια συμπτώματα εμφανίζεται

Τα συμπτώματα της νόσου διαφέρουν πολύ από ασθενή σε ασθενή και είναι ανάλογα με τα νεύρα, που έχουν προσβληθεί. Μερικά συμπτώματα είναι: η διπλωπία ή το θάμπωμα στα μάτια, η αδυναμία ή ανικανότητα του ενός ή και των δύο άκρων, η αλλαγή στην αίσθηση των χεριών ή των ποδιών (π.χ. μούδιασμα, που συχνά περιγράφεται “σαν να περπατώ πάνω σε βαμβάκι”), η ζάλη ή η αστάθεια, η δυσανάλογη κούραση, η ανάγκη για συχνή ή επιτακτική ούρηση ή η δυσκολία ούρησης αλλά και άλλα που δεν είναι τόσο εμφανή όπως η κούραση, η εναλλαγή διάθεσης, η απώλεια πρόσφατης μνήμης και η δυσκολία συγκέντρωσης. Ανάμεσα στα συμπτώματα παρατηρούνται και προβλήματα ομιλίας (δυσαρθρία), κατάποσης (δυσφαγία) και φωνής (δυσφωνία). Οι αλλαγές στη λειτουργικότητα μπορεί να προκύψουν σε διάφορες φάσεις της εξέλιξης της νόσου ανάλογα με τον εντοπισμό της βλάβης στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Υπάρχει θεραπεία;

Μέχρι στιγμής δεν έχει ανακαλυφθεί η οριστική θεραπεία, υπάρχουν όμως φάρμακα, που μειώνουν τη συχνότητα των υποτροπών, θεραπεύουν κάποια συμπτώματά της και επιβραδύνουν την εξέλιξη της νόσου. Παρ’ όλη όμως την πρόοδο, που έχει γίνει στη θεραπευτική προσέγγιση της πολλαπλής σκλήρυνσης υπάρχουν ακόμη πολλά που μπορούν να γίνουν. Αναμένονται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον φάρμακα, που θα έχουν μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, θα είναι ασφαλή και θα μπορούν να λαμβάνονται ευκολότερα από τον ασθενή.

Όσον αφορά την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων στο λόγο και την κατάποση το θεραπευτικό πλάνο εξαρτάται από τα ειδικά συμπτώματα που παρουσιάζει κάθε ασθενής. Οι λογοθεραπευτές χρησιμοποιούν πλήθος τεχνικών για να βοηθήσουν τα άτομα με ΣΚΠ να αντιμετωπίσουν τις δυσκολίες ομιλίας, φωνής ή/ και κατάποσης καταρτώντας ένα εξατομικευμένο θεραπευτικό πλάνο.

 Το πρόγραμμα θεραπείας μπορεί να περιλαμβάνει ασκήσεις ενδυνάμωσης των μυών της γλώσσας, των χειλιών, του προσώπου, εκμάθηση τεχνικών ελέγχου της ομιλίας, ασκήσεις ελέγχου αναπνοής, επιλογή κατάλληλου τρόπου εναλλακτικής επικοινωνίας (κάρτες, συσκευές, εφαρμογές, προγράμματα). Ο λογοθεραπευτής διδάσκει τον ασθενή να αναγνωρίζει την αίσθηση της διαδικασίας της κατάποσης για μπορεί να βοηθήσει την τροφή (στο μέτρο που μπορεί) να κατέβει σωστά, αλλάζει τις τροφές και την υφή των τροφών (πχ. προσθέτοντας πηκτικές ουσίες ή πολτοποιεί τροφές όπου και όταν χρειάζεται) και εφαρμόζει τεχνικές αλλαγής της θέσης του κεφαλιού και λαβές κατάποσης κατά την σίτιση για να διευκολυνθεί η κατάποση.

 Παρ' όλο που ο ρόλος της λογοθεραπείας στην ΣΚΠ είναι υποτιμημένος λόγω της εξελικτικής φύσης της νόσου, η εξατομικευμένη και στοχευμένη θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση των προβλημάτων ομιλίας, φωνής και κατάποσης που μπορεί να προκύψουν.

 

 

ΠΗΓΗ:ΥΓΕΙΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ

          ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Ο σύλλογος Παιδικών Σταθμών Κοζάνης προσκαλεί τους γονείς των μαθητών την Τετάρτη 14 Μαΐου  2014 και ώρα 6.00μμ σε Ενημέρωση - Συζήτηση στον 1^Ο Παιδικό Σταθμό Κοζάνης, με θέμα:

 

ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΕ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ

ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΥΤΗ – ΓΟΝΕΩΝ - ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ

 

Με την λογοθεραπεύτρια

κ. Τσιαπανίκα Τριανταφυλλιά

 

ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ.ΓΙΑ ΠΟΙΕΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ;

ΛΟΓΟΘΕΡΑΠΕΙΑ είναι το σύνολο των θεραπειών που παρέχονται σε άτομα όλων των ηλικιών, τα οποία παρουσιάζουν προβλήματα στην ΟΜΙΛΙΑ (δηλαδή στην άρθρωση ή στην ροή), στον ΛΟΓΟ (δηλαδή στην γενικότερη λεκτική επικοινωνία), ή στην ΦΩΝΗ (δηλαδή στο επίπεδο του λάρυγγα/των φωνητικών χορδών). Μερικά εντελώς ενδεικτικά παραδείγματα περιστατικών που μπορούν να επωφεληθούν από την λογοθεραπεία είναι:

• ένα μωρό ενός έτους που δεν παράγει ήχους (δεν "μπεμπεδίζει")
• ένα μωράκι με βεβαρημένο ιστορικό κύησης ή με περιγεννητικές ανωμαλίες ή με κληρονομική προδιάθεση για ανωμαλίες στην επικοινωνία
• ένα παιδάκι που στα 2,5 λέει μόνο 15-20 λέξεις
• ένα παιδί που δεν μπορεί να πει ένα ή περισσότερα γράμματα σε σχέση με τα παιδιά της ηλικίας τους
• ένα παιδί που μπερδεύει γνωστές και εύκολες λέξεις
• ένα παιδί που ψευδίζει
• ένα παιδί ή ενήλικας που δεν λέει π.χ. το "ρ" ή οποιοδήποτε άλλο φώνημα
• κάποιο παιδί ή ενήλικας που τραυλίζει, "κεκεδίζει"
• ένα παιδί που δεν χρησιμοποιεί ολοκληρωμένες εκφράσεις όταν θέλει να εκφραστεί για κάτι
• δυσκολία του παιδιού ή ενήλικα να κατανοήσει τον προφορικό λόγο
• ένα παιδί με κάποιο σύνδρομο (π.χ. Down, αυτισμό) που θα χρειαστεί βοήθεια στην ανάπτυξη επικοινωνίας και λόγου
• ένας ενήλικας που μόλις έπαθε εγκεφαλικό

Ποια η διαφορά μεταξύ προβλήματος στην ομιλία και προβλήματος στον λόγο;

Ένα πρόβλημα στην ομιλία, σημαίνει πρόβλημα στην άρθρωση ή στην ροή του λόγου. Μερικά τέτοια προβλήματα αφορούν για παράδειγμα:

• ένα παιδί που ψευδίζει (λέει "θούπα" αντί "σούπα)
• έναν ενήλικα που δεν λέει το "ρ" (λέει "νεγό" ή "νεό" αντί "νερό")
• κάποιον που τραυλίζει (λέει π.χ. "π-π-π-π-πότε θα φύγουμε")
• ένα παιδί που αλλοιώνει εύκολες και γνωστές του λέξεις (λέει π.χ. "λελάδα" αντί για "αγελάδα")

Αντίθετα, ένα πρόβλημα στον λόγο, σημαίνει πρόβλημα στην γενικότερη λεκτική επικοινωνία. Μερικά τέτοια προβλήματα αφορούν, για παράδειγμα:

• ένα παιδί 2,5 ετών που δεν έχει βασικό λεξιλόγιο και απλές προτασούλες (δεν λέει εύκολες λέξεις, λέει "λίγα" πράγματα)
• ένα μωρό ενός έτους που δεν παράγει ήχους (δεν "μπεμπεδίζει")
• ένα παιδί με κώφωση
• ένα νεογέννητο με βεβαρημένο ιστορικό κύησης ή με περιγεννητικές ανωμαλίες
• ένα μωρό με σοβαρή κληρονομική προδιάθεση για ανωμαλίες στο λόγο και την επικοινωνία
• ένα παιδί με κάποιο σύνδρομο (π.χ. Down, αυτισμό) που θα χρειαστεί βοήθεια στην ανάπτυξη επικοινωνίας και λόγου
• έναν ενήλικα που υπέστη εγκεφαλικό

Λεκτική Δυσπραξία/Φωνολογικές Δυσκολίες

Ένα μωράκι με δυσπραξία ξεχωρίζει από το ότι δεν 'μπαμπαλίζει' πολύ (δεν παίζει με τους ήχους, μπαμπα-γκαγκα κλπ.). Ως παιδάκι (2-3 ετών) αργεί να πει τις πρώτες του λεξούλες, τις υπεραπλουστεύει πολύ πιο συχνά από ό,τι είναι φυσιολογικό, έχει λίγα μόνον σύμφωνα στο λεξιλόγιό του και κάποιες φορές έχει προβλήματα και στην σίτηση (μάσημα, κατάποση). Σε παιδιά 4-5 ετών, μπορεί να έχουμε τα παρακάτω συμπτώματα:

• Το παιδί κάνει ακανόνιστα λάθη με ήχους, μπερδεύει συλλαβές σε μεγάλες λέξεις, παρουσιάζει έντονες φωνολογικές δυσκολίες.
• Μπορεί να καταλάβει τι του λέμε πολύ καλύτερα από ό,τι να μιλήσει.
• Έχει δυσκολία στο να μιμηθεί/επαναλάβει προτάσεις.
• Μπορεί να μοιάζει ότι "ψάχνει" με το στόμα την σωστή κίνηση όταν πρέπει να επαναλάβει μία στοματική άσκηση (π.χ."φούσκωσε τα μαγουλά σου εναλλάξ, αριστερό-δεξί").
• Μοιάζει να μιλάει ακόμα χειρότερα όταν έχει άγχος ή βιάζεται.
• Είναι δύσκολο να καταλάβουν την ομιλία του άτομα που δεν το γνωρίζουν καλά.

Κάποια από τα παιδιά με Δυσπραξία μπορεί να έχουν κι άλλα προβλήματα, όπως:

• Μυϊκή αδυναμία στα χείλια, το σαγόνι ή την γλώσσα.
• Γενικότερες δυσκολίες στην έκφραση.
• Δυσκολίες στους λεπτούς χειρισμούς (π.χ. λαβή μολυβιού).
• Αισθητηριακές δυσκολίες (π.χ. να μην μπορούν να αναγνωρίσουν ένα αντικείμενο μέσα στο στόμα τους χρησιμοποιώντας την αίσθηση της αφής με τη γλώσσα)

Λεκτική Δυσπραξία/Φωνολογικές Δυσκολίες: Διάγνωση και Θεραπεία

Ο ειδικός Παθολόγος Λόγου & Ομιλίας θα υποβάλει το παιδί σε μία σειρά εξετάσεων/ δοκιμασιών για να αξιολογήσει τον συντονισμό του στοματικού μηχανισμού για την παραγωγή εκούσιων κινήσεων και ομιλίας. Εφόσον επιβεβαιωθεί η ύπαρξη Δυσπραξίας, ο ειδικός θα συστήσει ένα ολοκληρωμένο θεραπευτικό πρόγραμμα το οποίο θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, και ασκήσεις ενδυνάμωσης και συντονισμού των μυών.

Η λογοθεραπεία επιδιώκει τους παρακάτω στόχους:

Την εξάσκηση, διόρθωση και αποκατάσταση των γλωσσικών προβλημάτων – δυσλειτουργιών – διαταραχών, που υπάρχουν σε όλα τα επίπεδα της γλώσσας :

• Με ασκήσεις άρθρωσης, λεξιλογίου, γραμματικής και συντακτικών κανόνων επιδιώκουμε σωστό λόγο και ομιλία, το όργανο της κατεξοχήν επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων.
• Παρεμβαίνουμε με ασκήσεις στον αισθητηριακό τομέα.
• Συνδυάζουμε αντίστοιχα συνοδευτικά μέσα και μέτρα στήριξης του ψυχοσυναισθηματικού τομέα.
• Στοχεύουμε στην κοινωνικοποίηση, επειδή θεωρούμε προϋπόθεση και αγαθό για να ολοκληρωθεί το άτομο ως κοινωνικό όν.